De kersttraditie (kerstverhaal 2002)
DE KERSTTRADITIE
Kerstverhaal van Jessie Mensink – december 2002
Zoals ieder jaar gebeurden er ook dit jaar weer talloze kleine en onschuldige ongelukjes met Kerstmis. Jullie weten allemaal wel dat volwassen mensen altijd heel zenuwachtig worden van Kerstmis. Ze willen hun boom zo mooi mogelijk maken, maar weten niet hoe ze dat moeten doen. Daarom gaan ze naar een warenhuis of tuincentrum om te kijken welke kerstboom de mode nu weer voorschrijft. Moeten er nu blauwe ballen in de boom en gekleurde lichtjes? Of zijn blanke lichtjes toch mooier? En vloeken roze slingers niet bij rode ballen? En nadat die mensen dan hun zuurverdiende centjes hebben uitgegeven aan een mooie boom met allerlei versieringen, is het tijd voor het grootste karwei: het optuigen van de boom. Vaders en echtgenoten worden gesmeekt om toch op tijd die boom neer te willen zetten. Maar de heren hebben daar meestal niet zo’n haast mee. Ze willen de huiskamer zo lang mogelijk netjes houden en zijn bovenal bang voor de vrouwen die per op de grond gegooide kerstbal chagrijniger worden.
Uiteindelijk komt de boom er met veel gemopper te staan, maar de kerstsfeer is al verpest, voordat die goed en wel de kans heeft zich te manifesteren. Althans dat denken de onoplettende mensen. Wat zij niet weten is dat kerstmis zich gewoonweg niet laat verpesten, want altijd zijn er mensen en zullen er mensen zijn die van Kerstmis houden en dat niet alleen omdat ze dure cadeaus krijgen en exorbitant voedsel tot zich nemen. Het is de kerstsfeer waar het om gaat…
Neem Sofia. Sofia is een klein meisje dat met haar ouders in een reuzengroot huis woont, je zou het bijna een kasteeltje kunnen noemen. Temidden van andere villa’s ligt het huis in een klein dorpje in de heuvels. Het hele jaar door letten de inwoners van dit dorpje goed op elkaar. Vaak is dat heel gezellig, maar de onderlinge bemoeienissen hebben ook hun keerzijde. In de gemeenschap wordt veel geroddeld en ook is er sprake van enige jaloezie. Want wie heeft er nu precies het grootste huis, de meest luxe auto, de mooiste kleren en ook… de mooiste kerstboom? Sofia’s moeder doet altijd erg haar best met Kerstmis. Het huis moet zo mooi mogelijk zijn en verrukkelijk eten wordt ingekocht, want vele gasten worden verwacht met de feestdagen.
Kleine Sofia mag haar moeder dit jaar voor het eerst helpen met het versieren van de boom. Op een middag in de vakantie gaan moeder en dochter samen naar een dure winkel om allerhande kerstballen te kopen. Sofia’s moeder heeft haar oog laten vallen op een set indrukwekkende roze en paarse ballen. En er zijn ook nog lichtjes in diezelfde kleuren te koop. Moeder overlegt met een verkoopster over een bijpassende piek. Die moet eerst besteld worden en het is niet zeker of hij nog voor Kerst te leveren is. Sofia rent echter verrukt naar een mand vol goedkopere rode, groene en zilveren ballen en pakt een groene uit de mand. “Sofia..! Kom nu eens! Vind je deze mooi genoeg, of zullen we toch het setje champagnekleurige kerstversieringen kiezen..? … Sofia!”
Sofia merkt dat haar moeder spoedig een woedeaanval zal krijgen en ze wil de winkel wel uitvluchten. O, was het maar nooit meer Kerstmis… Maar dan voelt ze dat de groene kerstbal die ze in haar hand heeft begint te gloeien. En wacht eens, de bal straalt, heel anders dan de paarse kerstballen die treurig samen op een grote glazen schaal liggen. Ze houdt de bal tegen haar wang die rood is van de kou. Heel zachtjes hoort ze de kerstbal praten. Ze luistert aandachtig. Wat wil de bal haar toch duidelijk maken?
De kerstbal, die Shiny heet, durft niet goed te beginnen, maar toch moet ze haar verhaal vertellen aan iemand. Ze heeft nog nooit eerder met een mens gepraat, maar dit mensenkind, dat zojuist zo vol verlangen naar haar heeft staan kijken, kan ze misschien wel vertrouwen. En de nood is zo hoog, dat ze weinig te verliezen heeft. Het is namelijk zo dat de Kerstman lang geleden de kerstballen geschapen heeft in zes dagen tijd. Er een speciale school is, waar kerstballen leren hoe ze zich moeten gedragen en hoe ze het beste in een boom kunnen blijven hangen. Lang, heel lang geleden, waren alle kerstballen nog rood, groen of zilver en het in de boom hangen was het meeste dat er gevraagd werd van een kerstbal. Mettertijd zijn de mensen echter steeds meer gaan verlangen. Ze willen verschillende kleuren en maten in hun bomen. Nu zijn er hiervoor wel trucjes. Om bijvoorbeeld heel groot te zijn, moet een kerstbal zijn longen vol lucht zuigen en dan zijn adem inhouden. En een andere kleur kan bereikt worden als de kerstbal op een bepaalde snelheid – dat is voor iedere kleur verschillend – koprollen maakt rondom de tak waaraan hij hangt. De maten en kleuren die de mensen wensen worden echter steeds moeilijker te maken en vele kerstballen hebben nu te kampen met ademhalingsproblemen, misselijkheid of oververmoeidheid.
De ballen die nu nog te koop zijn, zijn erg jong en kunnen nog niet zoveel kunstjes. Mensen móeten gewoon maar weer rode, groene of zilveren ballen kopen, maar dat willen ze niet. Shiny vertelt haar verhaal aan het meisje. Wanneer Sofia het begrepen heeft, knikt ze bedachtzaam en fluistert snel “Ik zal doen wat ik kan.” Ze rent naar haar moeder toe, die bij de kassa staat om af te rekenen, en vraagt of ze alsjeblieft die normale ballen kunnen kopen. Moeder kijkt vreemd, maar ze bedenkt dat ze hiermee vast indruk kan maken op de buren. Niemand heeft immers nog rode of groene ballen. En zo worden de rode en groene ballen gekocht.
Terwijl Sofia’s moeder tegen haar klaagt over de slechte kwaliteit van de kerstballen, doet de verkoopster de ballen in een mooie papieren zak, die ze dichtbindt met een kleurige strik. Sofia en haar moeder rijden snel naar huis in moeders splinternieuwe en opzichtige autootje. Het liefst wil Sofia meteen beginnen met het optuigen van de boom. Ze is immers verward door wat de kerstbal haar gezegd heeft. Kerstballen kunnen toch niet praten? Of was het haar eigen geweten dat haar influisterde dat de kerstballen gered moeten worden? Maar dan moet ze wel gek zijn… wie wil er nou kerstballen redden?
Ondertussen houden Shiny en haar kerstballenvriendjes een vergadering in de tas van Sofia’s moeder. Glance merkt op dat nu de eerste stap gezet is: ze hebben een kind gevonden dat nog wel gevoel heeft voor traditie en dat daardoor ook de enige echte kerstkleuren waardeert. Plotseling merken ze hoe ze met tas en al van de grond getild worden en op een hoger vlak worden geplaatst. Vlug kruipen ze weer in de papieren zak, waarvan de strik inmiddels losgegaan is. Sofia’s moeder maakt haar tas open en haalt de zak met kerstballen eruit. Ze overpeinst hoe ze aan de buren duidelijk moest maken dat rood en groen weer in de mode zijn. Dat zal moeilijk worden, want de bladen geven andere informatie. Had ze nou toch maar die duurdere ballen gekocht… “Henk”, roept ze, “He-eeeenk! Kom nu die boom eens neerzetten en doe de lampjes erin, wil je? Ik moet aan de slag. Ik heb niet de hele dag de tijd!”
Sofia’s vader komt naar beneden rennen. Hij weet dat hij zijn vrouw niet in de rede moet vallen als ze in zo’n humeur is. Zo snel mogelijk zet hij de kerstboom neer in een stevige bak vol aarde. Hij controleert even de lampjes en verdeelt ze gelijkmatig over de gehele boom. Daarna roept hij zijn vrouw en dochter. Die beginnen meteen met het ophangen van de ballen. “Hoe is het mogelijk!”, roept moeder uit als de boom helemaal klaar is, “We hebben niet n bal laten vallen!” En dat is maar goed ook. Shiny heeft de kerstballen van tevoren duidelijk gemaakt dat ze het nu niet moeten verknallen en zich met alle macht vast moeten klampen aan zowel de mensenhanden als de takken van de boom. Anders zou het nooit meer goed komen…
Het is al laat en Sofia moet naar bed van haar moeder. Ze kan echter niet slapen. Ze wil graag nog even naar de kerstboom gaan om met de kerstballen te praten, maar ze is bang dat haar ouders het zullen merken. Daarom ligt ze met gespitste oren onder de dekens te wachten tot eindelijk haar ouders naar bed gaan. Wanneer dat moment gekomen is, kruipt ze stilletjes uit bed en sluipt naar beneden, zorgvuldig de krakende treden van de trap ontwijkend.
Beneden gekomen straalt haar een zee van licht tegemoet. Haar ouders zouden toch niet vergeten hebben de lampjes uit te doen? Eenmaal bij de kerstboom aangekomen, ziet ze dat het licht niet afkomstig is van de lampjes, maar uit het hart van de boom. Ze kijkt beter en ziet tot haar grote verbazing dat er in de boom een deurtje, half zo groot als een mensendeur, openstaat. Voor ze het weet, is ze al door de deur gegaan en bevindt zich in het binnenste gedeelte van de boom. Hetgeen ze daar ziet is onbeschrijflijk. Wel honderd bedjes met daarop uitgeputte kerstballen zijn vast gesmolten aan de wand van de ruimte. Er tussendoor klauteren kerstballen die optreden als dokter en bij de bedjes zijn nog eens talloze kaarsjes bezig de gewonde kerstballen te verbinden. In een van de uiterste hoekjes van de kamer lag heel zielig een kaarsje met een gebroken vleugel.
Sofie loopt op de kaars af en vraagt of er misschien iets is wat zij kan doen. Het kaarsje snikt wat. Snel komt Shiny op het meisje afgehuppeld. Zij legt haar uit dat er in het hart van iedere kerstboom een ziekenpost is voor gewonde kerstversieringen. Er zijn echter zoveel gewonden nu dat er bijna geen plaats meer is. De wachtlijsten lopen hoog op en dan zijn er ook nog eens die ellendige verkopers. De kerstman heeft jaren geleden de vreselijke vergissing gemaakt om aan een groep mensen te vertellen over de levende kerstversieringen. Zij wilden dit grote geheim echter alleen bewaren als ze zelf kerstversieringen mochten verkopen tegen een hoge prijs. Het gevolg was dat die verkopers rijk werden en de kerstversieringen zieker en zieker, omdat door die prijzen ook de verwachtingen en wensen van de mensen steeds groter werden.
Er is nog maar n oplossing: een paar traditiegetrouwe mensen moeten in vertrouwen genomen worden. Er is sterrenmuntthee nodig om de kerstballen te genezen en alleen de mensen kunnen die thee maken. Sofie rent meteen weg om een grote pot thee te zetten. Ze maakt genoeg thee voor alle kerstballen en kaarsjes en redt zo heel wat levens. De ballen in dat huis stralen geluk uit, zoveel geluk dat zelfs Sofies ouders het voelen.
Nu zijn zij gehecht aan de kersttraditie en trekken zij zich niets meer aan van de mode of de buren. Kerstmis is voor hen de meest gezellige en knusse tijd van het jaar. Omdat ook jullie van die traditiegetrouwe kerstmensen zijn, wensen de kerstman en al zijn hulpjes jullie een schitterend kerstfeest toe!
